Korzyści te można podzielić na sześć kluczowych obszarów
Wyżarzanie jasne / hartowanie jasne (najczęstsze zastosowanie): Kiedy stal jest podgrzewana do wysokich temperatur, narażenie na działanie powietrza powoduje rdzewienie, utlenianie, odwęglenie powierzchni i niewystarczającą twardość. Dzięki wprowadzeniu azotu wypierającego powietrze, elementy wychodzą z pieca z jasnym, srebrzystobiałym wykończeniem, pozbawionym zgorzeliny tlenkowej. Eliminuje to całkowicie odwęglanie powierzchni, gwarantując jednocześnie wymaganą twardość i odporność na zużycie. Jest to niezbędny proces wyżarzania form, stali łożyskowych, stali nierdzewnych i taśm stalowych.
Ochrona przed nawęglaniem i węgloazotowaniem: Azot służy do rozcieńczania atmosfery pieca, stabilizując w ten sposób potencjał węglowy i zapewniając jednolitą warstwę nawęglania. Powoduje to stałą twardość przedmiotu obrabianego, minimalizuje utlenianie wewnętrzne i poprawia ogólną jakość metalograficzną.
Hartowanie i obróbka roztworowa: W procesach takich jak obróbka stali nierdzewnej w roztworze i odpuszczanie w wysokiej temperaturze, przepłukiwanie azotem zapobiega korozji międzykrystalicznej i stabilizuje strukturę metalurgiczną, zapewniając, że materiał pozostaje wolny od odbarwień i czernień.
Hartowanie w gazie (powszechne w piecach próżniowych): Po ogrzewaniu próżniowym szybko wprowadza się azot pod wysokim ciśnieniem, aby ułatwić szybkie chłodzenie. Metoda ta minimalizuje odkształcenia, zapewnia jednolitą twardość i stanowi skuteczną alternatywę dla hartowania w oleju, pozostawiając detale czyste i wolne od pozostałości oleju.